บันทึกประจำวัน วันที่6 ส.ค. 2553

วันศุกร์แล้ว  เย้ๆๆ

เรียนครึ่งวัน

(ไปเที่ยวไหนกันดี)

555+

ไปดูของขวัญให้แม่กันดีกว่า

วันนี้ก็คงไม่มีอะไรมากไปกว่านี้

23. 00  น. ง่วงๆ  นอนกันเถอะ

บันทึกประจำวัน วันที่5 ส.ค. 2553

วันนี้ก็เรียนเช่นเคย

เพราะวันนี้เป็นวันพฤหัสบดี

เวลาก็เดิมๆ

ที่เปลี่ยนก็คงจะเป็นตารางสอน^^

การบ้านก็เพิ่มด้วย

!!

บันทึกประจำวัน วันที่4 ส.ค. 2553

วันนี้วันพุธ

^^ 06.00 น. วันนี้ตื่นสายหน่อยๆ
    
     06.45 น. เลยทำให้ไปรอรถสายด้วยเช่นกัน
  
     07.15 น. ถึงโรงเรียนตามเคย
 
     08.20 น.เริ่มเข้าเรียนแล้วล่ะสิ  2 คาบแรก เรียนฝรั่งเศส
           
                  เรียนนานๆมันชักยากขึ้นเรื่อยๆ

     10.05. น.เรียนภาษาไทย ล้านนา

                 เรามาอนุรักษ์ภาษาพื้นเมืองของเรากันเถอะ

            
  เอ้านักเรียน...  ไหว้สาเจ้า^^
              

......................

11.45  น.   เย้ๆกินข้าวกันเถอะ  หิวๆๆ

12.35  น.   เอาล่ะกินอิ่มก๊มาเรียนกันต่อ

                 เรียนอังกฤษภาคบ่ายมันช่างง่วงจิงๆเรย

                                    13.25  น .  เรียนเสรี  3  คาบรวด !!

                                                    
                                    16.00  น.  เลิกแล้วโรงเรียนเลิกแล้ว

                                                    ทำอะไรกันดีล่ะ รถมาตั้ง 17.30

                                                    ไปเดินเล่นกันดีกว่า

                                  17. 50 น.    ถึงบ้านสักที

                                  18.00  น.    กินข้าวเย็นกันเถอะ!

                                 19.00   น.  การบ้านมาแล้ว  มาเป็นกองเชียว

                                 23.00  น.   เข้านอนดึกไปอีกคืน!!

บันทึกประจำวัน วันที่3 ส.ค. 2553

05.30  น.  ตื่นสิครับ  ไปโรงเรียนอีกแล้ววันนี้วันอังคาร^^

เวลาก็เหมือนๆกัน

ถึงเวลาไปรอรถก๊เหมือนเดิม

เรียนก็เหมือนๆเดิม

กลับบ้าน็เหมือนเดิมๆ

เอาเป็นว่าวันนี้  มีเวลาน้อย

ไปก่อนนะครับ^^

บันทึกประจำวัน วันที่2 ส.ค. 2553

05.30  น. ตื่นๆๆๆๆ  ตื่นได้แล้ว ไปโรงเรียนครับ

06.30  น. รอรถเมื่อไหรจะมา

07.15  น. กว่าจะถึงโรงเรียน

08.20-16-00 น.  ก๊เรียนมันทั้งวัน

17.30  น. กลับบ้านกันดีกว่า^^

18.00  น.  หลับเอาแรงสักหน่อย

                   V
                   V

20.00  น.  ตื่นสิ  มาทำการบ้าน อ้อ  อย่าลืมอาบน้ำ^^!


23.00  น.  เฮ้อ  กว่าจะได้หลับ(อีกรอบ)

บันทึกประจำวัน วันที่1 ส.ค. 2553

10.00 น.   วันนี้วันอาทิตย์ๆๆๆ   เลยตื่นสายนิดหน่อย 5555+

                             วันนี้มีโปรแกรมว่า

10.30 น.  อาบน้ำแต่งตัว จะถามว่าไปไหนไม่ไปไหนหรอก !!-_-^

11.00    น. อาบน้ำเสร็จก็มากินข้าวกันเถอะ

ข้าวเช้าข้าวเที่ยงนี่มื้อเดียวกันเลยแฮะ ^^

12.00 น. ดูทีวีกันดีกว่า !!

15.00 น. ไปซักผ้ากันเถอะมันเน่าล่ะ  55+

                              เ ย้มาซักผ้ากัน!!

17.00 น. การบ้านที่เหลือ ปั่นด่วน

19.00 น.  เ ฮ้อ อาบน้ำกันอีกสักรอบมั้ย อากาศมันร้อนนะ

21.00 น.  หลับล่ะ  ง่วง zZ  

วันแม่!!

วันแม่แห่งชาติ

วันแม่แห่งชาติ ที่คนไทยทั่วไปนิยมเรียกกันสั้นๆ ว่า วันแม่ ทุกคนรับทราบและซาบซึ้งกันดี เนื่องจากวันสำคัญนี้ตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษาของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ คือวันที่ ๑๒ สิงหาคม อันเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพ และถือว่าเป็นวันแม่แห่งชาติด้วย

ความหมายของดอกมะลิ

ดอกมะลิเป็นดอกไม้ที่มีสีขาวบริสุทธิ์และเป็นดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมเย็นระรื่นใจ จึงยกย่องให้ดอกมะลิเป็นสัญลักษณ์ เป็นดอกไม้วันแม่แห่งชาติ ซึ่งทางราชการให้ถือว่าวันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ คือ วันที่ 12 สิงหาคม เป็นวันแม่แห่งชาติ เริ่มในปี พ.ศ.2519 เป็นต้นมา อ่านเพิ่มเติม

ประวัติวันแม่

แต่เดิมนั้นวันแม่แห่งชาติได้กำหนดเอาวันที่ ๑๕ เมษายน ของทุกๆ ปี ทั้งนี้เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีประกาศรับรองเมื่อวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๙๓ ซึ่งได้พิจารณาเห็นว่าการจัดงานวันแม่ของสำนักวัฒนธรรมฝ่ายหญิง สภาวัฒนธรรมแห่งชาติผู้รับมอบหมายให้จัดงานวันแม่ มาตั้งแต่วันที่ ๑๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๙๓ เป็นครั้งแรก เป็นต้นมานั้นได้รับความสำเร็จด้วยดี ด้วยประชาชนให้การสนับสนุนจนสามารถขยายขอบข่ายของงานให้กว้างออกไปได้ การจัดงานไม่เพียงแต่จัดพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนาเท่านั้น แต่ยังจัดให้มีการประกวดแม่ของชาติ ประกวดคำขวัญวันแม่ ทั้งนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่แม่ และเพื่อเพิ่มความสำคัญของงานวันแม่ให้ยิ่งๆ ขึ้น ด้วยเหตุนี้งานวันแม่จึงเป็นวันแม่ประจำปีของชาติตามประกาศของรัฐบาล ฯพณฯ จอมพล ป.พิบูลสงคราม (สมัยนั้น) แต่ทั่วไปเรียกกันว่า วันแม่ของชาติ

ต่อมาถึง พุทธศักราช ๒๕๑๙ ทางราชกาารได้เปลี่ยนใหม่ให้ถือว่าวันเสด็จพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ คือ วันที่ ๑๒ สิงหาคม เป็น วันแม่แห่งชาติ เริ่มในปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ เป็นต้นมา จากหนังสือของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ชื่อแม่หลวงของปวงชน พิมพ์เผยแพร่เมื่อวันที่ ๖ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐ มีข้อความตอนหนึ่งเทิดพระเกียรติไว้ว่า

"แม่ที่ดีย่อมรู้จักส่งเสริมธำรงรักษาศิลปวัฒนธรรมประจำชาติ เพราะแม่ทราบดีว่าถ้าขาดสิ่งเหล่านี้แล้วความเป็นไทยที่แท้จริงจะมิปรากฏอยู่บนผืนแผ่นดินไทยอันเป็นที่รักยิ่งของเรา

แม่ที่ดีย่อมประพฤติปฏิบัติตนเป็นพลเมืองดี ตามระบอบของการปกครองแบบประชาธิปไตย ซึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นพระประมุข โดยรักเคารพและเทิดทูนสถาบันชาติ ศาสนาและพระมหากษัตริย์เหนือสิ่งอื่นใด

หญิงไทยทุกคน ย่อมจะมีคุณลักษณะต่างๆ ของแม่ที่ดีดังกล่าวข้างต้นอยู่แล้ว จะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับการศึกษาและการฝึกอบรม แต่จะหาหญิงใดที่มีคุณลักษณะครบถ้วนทุกประการเสมอเหมือนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ นั้นไม่ง่ายนัก ด้วยเหตุนี้เราจึงขอเทิดทูนพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ ว่าทรงเป็นแม่หลวงของปวงชน ผู้ทรงเป็นศรีสง่าของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ของบ้านเมืองและของประชาชนชาวไทยทั้งมวล"

ดังกล่าวนี้เป็นเรื่องของวันแม่ของชาติตามเหตุผลของทางราชการ

ส่วนที่เกี่ยวกับวันแม่ของไทยตามความรู้สึกนึกคิดทั่วไปของคนไทยผู้เป็นแม่ คำว่า แม่ นี้เป็นคำที่ซาบซึ้ง ไม่มีการกำหนดวัน เวลา แต่มีความหมายลึกซึ้งกินใจของผู้เป็นแม่และลูกมานานแล้ว ดังสำนวนไทยประโยคหนึ่งว่า "แม่ใครมาน้ำตาใครไหล" ซึ่งพระวรเวทย์พิสิฐได้อธิบายไว้ในหนังสือวรรณกรรมเรื่อง "แม่" ว่า

"เด็กไทยตามหมู่บ้านในสมัยที่ข้าพเจ้าเป็นเด็กมักเล่นกันเป็นหมู่ๆ เด็กคนไหนแม่อยู่บ้าน เวลาเขาเล่นอยู่ในหมู่เพื่อนหน้าตาก็ยิ้มแย้มแจ่มใส เด็กคนไหนที่แม่ไม่อยู่บ้าน ต่างว่าไปทำมาหากินไกลๆ หรือไปธุระที่ไหนนานๆ ก็มีหน้าตาเหงาหงอย ถึงจะเล่นสนุกสนานไปกับเพื่อนในเวลานั้นก็พลอยสนุกไปแกนๆ จนเด็กเพื่อนๆ กันรู้กิริยาอาการ เพราะฉะนั้น พอเด็กๆ เพื่อนๆ แลเห็นแม่เดินกลับมาแต่ไกลก็พากันร้องขึ้นว่า แม่ใครมาน้ำตาใครไหล แล้วเด็กคนนั้นผละจากเพื่อเล่นวิ่งไปหาแม่ กอดแม่ น้ำตาไหลพรากๆ ด้วยความปลื้มปีติ แล้วจึงหัวเราะออกลักษณะการที่เด็กแสดงออกมาจากน้ำใจอันแท้จริงอย่างนั้นย่อมเกิดจากความสนิทสนม ชิดเชื้อมีเยื่อใยต่อกัน แม่ไปไหนจากบ้านก็คิดถึงลูกและลูกก็เปล่าเปลี่ยวใจเมื่อแม่ไม่อยู่บ้าน นี่คือธรรมชาติ ไม่มีใครสร้างสรรค์บันดาล มันเกิดขึ้นเอง"

และอีกตอนหนึ่งในหนังสือเล่มเดิมที่อ้างข้างต้นให้ความหมายของคำว่า "แม่" ว่า

"เสียงที่เปล่งออกมาจากปาก เป็นคำที่มีความหมายว่า แม่เป็นเสียและความหมายที่ซึ้งใจมีรสเมตตาคุณ กรุณาคุณ และความรักอยู่ในคำนี้บริบูรณ์ เด็กน้อยที่เหลียวหาแม่ไม่เห็นก็ส่งเสียงเรียกตะโกนเรียก แม่ แม่ ถ้าไม่เห็นก็ร้องไห้จ้า ถ้าเห็นแม่มาก็หัวเราะทั้งน้ำตา นี่เพราะอะไร เราเดาใจเด็กว่า เมื่อไม่เห็นแม่ เด็กต้องรู้สึกใจหายดูเหมือนเขาจะรู้สึกว่าขาดผู้ที่ปกปักรักษาให้ปลอดภัย แต่พอเห็นแม่เข้าเท่านั้นก็อุ่นใจ ไม่กลัวเกรงอะไรทั้งหมด

เราที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว เมื่อเอ่ยคำว่าแม่ทีไร ก็มักจะรู้สึกเกินออกไปจากความหมายที่เป็นชื่อเท่านั้น ย่อมนึกถึงความสัมพันธ์ที่แม่มีต่อเราเกือบทุกครั้ง แม่รักลูกถนอมลูก สงสารลูก หวังดีต่อลูก จะไปไหนจากบ้านก็เป็นห่วงลูก รับประทานอะไรก็คิดถึงลูก ถึงกับแบ่งของรับประทานนั้นไว้ให้ลูก ลักษณะเหล่านี้ย่อมตรึงใจเรามิวาย"

อย่างไรก็ตาม การที่ทางราชการประกาศกำหนดวันที่ ๑๒ สิงหาคม ของทุกปีเป็นวันแม่แห่งชาติ ย่อมก่อให้เกิดวันอันเป็นที่ระลึกที่สำคัญยิ่งของไทยเราวันหนึ่งและกำหนดให้ถือว่า ดอกมะลิสีขาวบริสุทธิ์เป็นสัญลักษณ์แห่งความดีงามของแม่ผู้ให้กำเนิดแก่ตัวเรา อย่างคำประพันธ์บทดอกสร้อยชื่อ แม่จ๋า ของ ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา ที่ว่า

ดอกเอ๋ยดอกมะลิ

ถึงยามผลิกลิ่นพราวสกาวต้น

สดสะอาดปราศสีราคีระคน

เหมือนกมลสดใสหมดระคาย

กลิ่นมะลิหอมกระไรไม่รู้สร่าง

เปรียบได้อย่างรักแท้ไม่แปรหาย

อันรักแท้แลหัวใจได้บรรยาย

ขอเชิญทาย ณ ที่ไหนจากใครเอย

ที่มา : http://guru.sanook.com/pedia/topic